26 november 2016 Verslag van Alex
Checkmate moet er weer aan geloven, EGS 2 ook

Konden we maar elke ronde tegen Eindhoven spelen, verzuchtte EGS 1 na twee opeenvolgende zeges op Eindhoven (2 en 3). Nu zijn de Eindhovense teams op voor de rest van het seizoen, maar EGS kreeg dit keer een andere favoriete tegenstander op bezoek: Checkmate. Twee jaar geleden pakte EGS daar zijn allereerste punt ooit in de Promotieklasse, vorig seizoen werd het een spectaculaire 7-1 en ook dit keer liep het goed af: 4,5-3,5 voor EGS. Het tweede dolf helaas met dezelfde marge het onderspit tegen de gasten van OSV 3 uit Oss.

Hoewel EGS een goede score tegen de Limburgers heeft staan, is Checkmate op papier toch echt de sterkere ploeg. Maar vanaf het begin zag het er goed uit voor EGS. Rick van Loy kwam al vlot een stuk voor en was daarna nooit meer in gevaar. Cas Overzier had een veelbelovende aanval, maar besloot, gezien zijn slechte ervaringen in eerdere rondes, met remise in te stemmen. En ook Robin Verhoeven kwam in een soort eeuwig schaak terecht en deelde het punt.

Er was ook slecht nieuws. Op bord 1 ging het mis bij Jasper van Dalen. Zijn tegenstander was goed op de hoogte van de nuances in Jaspers gambietvariant en kon de 2-2 binnentikken. Alex van Lanen leek een veelbelovende aanval over de open h-lijn op touw te zetten, maar moest toch in remise berusten. En omdat ook Bart Plasmans een goede stelling in een verliezende zag veranderen, werd het toch nog een spannende ontknoping.

Gelukkig voegde Thomas Kools ongeveer gelijktijdig een Goirles punt aan het totaal toe. In een onoverzichtelijke stelling viel de vlag van zijn tegenstander. Daarmee richtten alle blikken zich op Bram van Huijgevoort, die een pion extra had in een toreneindspel. Als je iemand bij EGS aan mag wijzen om zoiets tot een goed eind te brengen, is het Bram wel. En jawel, dat deed hij ook: 4,5-3,5 dus.

EGS 2 hoopte in ronde 3 tegen OSV 3 een stap te zetten richting de bovenkant van de ranglijst. Maar het kwam tot de conclusie dat het gevaarlijkste deel van een Os(s) de staart is: aan de onderste vier borden scoorden de gasten 3,5 punt. Simon de Knegt, Ton Krugers en Rob van Esch moesten alle drie een nederlaag slikken. Frans Leijtens, als laatste overgebleven, knokte zich uit verloren stelling nog naar remise (maar dat was op dat moment in zekere zin dus toch een Osse zege).

In de tussentijd hadden de topborden van EGS wel iets terug gedaan, maar net niet genoeg. Bram van de Vrande hield een stelling met een pion minder remise, Maarten de Wit kwam ook niet verder dan een puntendeling. Jasper Kools en Pieter Couwenberg stuurden hun witte stukken wel naar twee fraaie zeges: 3,5-4,5 voor OSV 3 derhalve.

De volgende ronde, de laatste van 2016, is opnieuw een thuiswedstrijd. EGS 1 ontvangt Garde, EGS 2 neemt het op tegen De Oude Toren 2.

….. en Rob heeft 16 foto’s gemaakt.

21 november 2016 Verslag van Maarten
Haagse Schaakkringen

Afgelopen weekend nam Maarten voor de vierde keer deel aan het Haags Weekendtoernooi. Dit toernooi wordt jaarlijks in november door (de) drie Haagse schaakverenigingen, inmiddels voor de 13e keer, georganiseerd. Voor Maarten betekent dit toernooi een logeerpartij bij zijn zus, vijf schaakpartijen en een zaterdagavond met een biertje op de bank.

Met 118 inschrijvingen was het toernooi net niet vol. Maarten speelde in de B-groep (1800 en lager) en wist drie keer te winnen, twee keer te verliezen (een keer in gewonnen stelling door tijdnood) en een keer te bye-en. Daarmee was de eindscore 3,5 uit 6 wat hem een 28e plek in een veld van 86 schakers opleverde.

Het toernooi (de A-groep) werd overigens met 5,5 uit 6 gewonnen door Frans Konings, Stukkenjager en oud-simultaangever bij EGS.

15 november 2016 Verslag van Maarten
Avond EGS A: Opnieuw met de hakken in de sloot

Vol goede moed en met precies 7000 Elopunten op zak toog EGS A op maandagavond naar Rosmalen voor de confrontatie met De Kentering A. Een enigszins ongelijke strijd, immers De Kentering had al twee keer gewonnen (en EGS niet) en had 461 Elopunten meer meegebracht; op papier was op alle borden de Kenteraar sterker. Desalniettemin werden er op alle borden spannende partijen gespeeld. Op alle borden? Nee, op bord vier was het gezapigheid leidend tot remisigheid. Noch Maarten met de zwarte stukken noch zijn tegenstander wisten enige vorm van spanning op te brengen; Luxemburg-Nederland zonder doelpunten dus.

Alex wist met de zwarte stukken op bord twee wel een spannende pot op de schaakmat te leggen. Dubbele 0-0-0 gaf al aan dat er niet op de 0-0 gespeeld werd. Op beide flanken werd er stevig geschoven en gemanoeuvreerd wat leidde tot een ongebalanceerde stelling met weinig houvast. Na het opruimen van bijna alle stukken bleef een K+T+6p (ieder) eindspel over dat, vanwege de pionnenstructuur, enigszins in het nadeel van Alex leek. Echter, toen alles van het bord leek te gaan, bleef er zegge en schrijven één pionnetje over naast de beide koningen: de zwarte a-pion, de Alex-pion dus. En die kon recht en ongehinderd op het promotieveld af. Tussenstand na twee partijen 0,5-1,5.

Bart had met de witte stukken gekozen voor het Niet-Doen-Gambiet overgaand in de Oef-Wat-Naar-Attack, of zoiets. Max Verstappen in de regen schaak. Een witte toren voor de stelling op f3 en allemaal zwarte lopers op het middenveld. Het leek er op dat dit alles een stuk zou gaan kosten, maar Bart wikkelde af naar twee pionnen minder: K+T+L+6p vs K+T+P+4p. Het leek een hopeloze strijd. Desalniettemin bleef Bart lang actief spelen en bezorgde zijn tegenstander de nodige hoofdbrekens die toch niet voldoende waren voor een ander resultaat dan verlies van de partij. Hiermee was het 1,5-1,5.

Thomas speelde op bord een met de witte stukken een zware partij. Er gingen dames, twee torens, drie paarden en een loper van het bord en er ontstond een drukke stelling met alle pionnen nog op het bord. Door al dat geruil was er een pionnenmuur op d3 tot en met d6 ontstaan die het speelveld doormidden kliefde. Grootste nadeel van deze muur was dat Thomas wat minder ruimte had en (daardoor) een witveldige loper die niet heel veel kon. Toen de stelling op de koningsvleugel open ging, kostte dat Thomas een pion en uiteindelijk (helaas) de partij. Eindstand 2,5-1,5.

Door dit resultaat lijkt het alsof EGS A inmiddels EGS 1,5 is geworden. Met drie van de zeven wedstrijden achter de rug en nog een paar zware wedstrijden voor de boeg, lijkt handhaving in deze klasse lastig zij het niet onmogelijk.

De volgende wedstrijd is op 6 december thuis tegen Eindhoven A.

14 november 2016 Verslag van Alex
Met de hakken over de sloot in Eindhoven, kopje onder in Son en Breugel

Als je van Eindhoven 2 wint, dan zul je in de volgende ronde toch ook van Eindhoven 3 winnen? Nou, dat bleek in theorie toch een stukje eenvoudiger dan in de praktijk. Maar het lukte wel: EGS 1 won in de Lichtstad met 3,5-4,5 (een halfje minder dan tegen Eindhoven 2). Iets verder naar het noorden, in Son en Breugel, bleek voor EGS 2 weinig te halen. De thuisploeg won met 6-2.

Het was voor EGS 1 een middag vol onverwachte wendingen. Na een uur leek Bart Plasmans op bord 1 onderweg na een vlotte zege, maar juist hij was uiteindelijk als laatste nog bezig en verloor zelfs een schier onverliesbaar toreneindspel met een pion meer (nou ja… helemaal op het eind een pion minder). En ook Cas Overzier had al gauw een op het oog verpletterende aanval op touw gezet waarin het slechts een kwestie van tijd leek tot hij de beslissende slag uit zou delen. Maar helaas, ook hier keerden de kansen scoorde EGS een nul.

Gelukkig gebeurde dat ook in Goirles voordeel. Jasper van Dalen had een pion geïnvesteerd in een aanval, maar leek die na veel geruil gewoon achter te blijven. Tot zijn tegenstander toch besloot open huis te houden en Jasper uitnodigde een winnende combinatie op touw te zetten. Alex van Lanen wist in de tijdnoodfase van zijn opponent zo veel chaos op het bord te creëren dat die zijn zorgvuldig opgebouwde materiële voorsprong pardoes teruggaf: remise. En ook de puntendeling van Thomas Kools was meer dan waar de omstanders op hadden gerekend.

Dat alles gevoegd bij fraaie winstpartijen van Bram van Huijgevoort en Robin Verhoeven en een zwaarbevochten remise van Rick van Loy zorgden voor 4,5-3,5. EGS 1 heeft zich met de twee achtereenvolgende zeges op Eindhoven opgewerkt naar een vierde plek in de Promotieklasse. Daarmee wordt de ontmoeting met Checkmate (tweede) in de volgende ronde een heuse topper.

Om Son en Breugel – EGS 2 nou een topper te noemen, gaat misschien wat ver. Maar het was wel een treffen tussen twee teams die hun eerste wedstrijd hadden gewonnen. Helaas kon Son en Breugel het riante ratingverschil ook in de praktijk te brengen. Aan ieder bord kreeg de EGS-er een speler met hogere rating voorgeschoteld (behalve op zeven waar Simon de Knegt en zijn tegenstander beiden nog ongerate zijn).

Maarten de Wit was de enige die het ongelijk van professor Elo aan kon tonen door zijn sterker geachte opponent te verslaan. Bram van de Vrande en Nico Dignum voegden ieder nog een half punt aan het Goirlese totaal toe. Dat was niet weggelegd voor Jasper Kools, Pieter Couwenberg, René van den Bosch, Simon de Knegt en Ben Elswijk. In de volgende ronde tegen OSV 3 kunnen zij revanche proberen te nemen.

26 oktober 2016 Verslag van Robin
EGS B kan niet voor een stunt zorgen

Op 18 oktober speelde EGS B thuis tegen Checkmate A uit Weert voor het eerst in de eerste klasse van de avondcompetitie.
Vorig jaar was het team in het debuutseizoen gelijk kampioen geworden, waardoor er nu een loodzwaar seizoen aankomt. Zo was het verschil in de tweede ronde (de eerste ronde hadden we een bye) bijna 300 punten.

 Het begon nog goed voor de thuisploeg: Bram van de Vrande is de laatste weken goed in vorm en liet dat ook nu weer zien. Hij kwam op bord 4 goed uit de opening en kon daardoor zijn stukken actiever neerzetten. Er was echter wel een geïsoleerde c-pion overgebleven, die later in de partij enorm zwak zou kunnen worden. Daarom besloot Bram remise aan te bieden en zijn tegenstander nam dit terecht aan.
Pieter Couwenberg kon zijn goede vorm van de laatste maanden niet volhouden. Hij kwam met zwart nog redelijk uit de opening, maar na een onnauwkeurigheid in het middenspel werd de witte aanval te sterk en konden de stukken in de doos.

 Ook Jasper Kools stond na de openingsfase zeker niet verloren. Zijn tegenstander ging toch vol voor de winst en na de lange rokade volgde er een gevaarlijke aanval over de koningsvleugel. Goed verdedigen was niet meer mogelijk en een snelle tegenaanval zat er ook niet in, dus dan kan je nog maar één ding doen: opgeven.
Dat laatste kon Robin Verhoeven niet veel later ook doen op bord 1. Hij kwam heel slecht uit de opening waarin een rokade al snel onmogelijk bleek. Na lang tegenspartelen was de stelling toch niet meer te redden.

 Zoals verwacht bleek Checkmate een maatje te groot: 0,5-3,5.
Volgende ronde speelt EGS B uit tegen WLC A, het team dat vorig jaar de titeldroom van EGS A in rook op liet gaan. Tijd voor revanche??