17 november 2017 Verslag van Robin
EGS B wint niet, maar staat wel eerste

Afgelopen dinsdag stond alweer de derde ronde van de avondcompetitie op het programma. Na het gelijkspel in Oisterwijk moesten we winnen tegen DSC B om een grote kans te blijven houden op het kampioenschap in klasse C2. Dit zou geen probleem moeten zijn met gemiddeld 150 ratingpunten meer, maar ook deze avond bleek weer dat rating niet heel veel zegt.

Het begon goed met een snelle overwinning van Robin. Hij speelde Russisch, waarop de Dongense teamleider besloot zijn paard te offeren op f7 in zet 4. In het algemeen is dit geen goed offer, maar als zwart niet weet wat hij moet doen, is het toch lastig te verdedigen. Robin wist de eerste paar zetten, maar daarna kreeg wit één kans op erg goed tegenspel. Deze pakte hij niet en daarna was het makkelijk om het stukvoordeel in winst om te zetten.

Het werd zelfs 2-0 toen Bram met wit voor een punt zorgde. Na een rustige opening ging hij vol in de aanval op de koningsvleugel. Het enige probleem was dat zijn pion op f5 zijn eigen loper blokkeerde. Daarom speelde hij zijn paard naar e6, die zijn tegenstander er meteen afsloeg, waarna Bram met zijn f-pion terug kon slaan. Nu konden wel alle stukken aan de koningsaanval meedoen, waardoor het snel afgelopen was.

Met de 2-0 stand hadden we nog maar een halfje nodig, maar dat zat er niet meer in. Ook bij Jasper werd de f-lijn opengegooid, maar in dit geval was het de speler van DSC die een koningsaanval inzette. Jasper had zijn loper nog op c1 staan met zijn toren op a1, waardoor hij niet met al zijn stukken kon verdedigen. Zwart speelde dit foutloos uit, gaf Jasper geen kans terug te komen in de partij en maakte zo de aansluitingstreffer.

Ook Pieter moest het actieve spel aan zijn tegenstander laten. Hij probeerde zich er nog uit te redden, maar de witte activiteit kon toch worden omgezet in een kwaliteitsvoorsprong. Daar had Pieter weinig compensatie voor en even later was een dame ruil niet meer te voorkomen. Zo verdwenen de kansen op remise definitief en was de 2-2 een feit.

Ondanks dit puntverlies staan we nog wel gedeeld bovenaan. We zitten in een poule met 7 teams, dus elke ronde heeft iemand een bye. Hierdoor heeft onze grootste concurrent De Drie Torens B pas 2 wedstrijden gespeeld, maar die hebben ze wel allebei gewonnen. Volgende ronde nemen we het tegen hen op, dus bij winst maken we nog steeds een grote kans op het kampioenschap.

15 november 2017 Verslag van Maarten
Regio en Avond, Uit en Thuis, resultaat is hetzelfde

Donderdag 9 november startte het nieuwe seizoen van de regiocompetitie voor EGS met de uitwedstrijd tegen De Wilde Dame. En zoals dat heet: uit tegen DWD, altijd lastig. En de avond begon zo goed met een snelle winst van Maarten op bord twee die met behulp van een desperadopaard, een bluf- en een plofzet op zet dertien zijn tegenstander mat zette.

Helaas was dat het enige positieve qua uitkomst en -slag van de avond. Bram, Nico en Rob lieten zich op verschillende manieren door hun respectievelijke tegenstanders verschalken zodat de eindstand DWD-EGS 3-1 werd.

Op donderdag 4 januari is het En Passant uit, ook altijd lastig.

Dinsdag 14 november was het alweer ronde drie van de avondcompetitie en speelde EGS A thuis tegen Eindhoven A dat met een op papier sterker team naar Goirle was afgereisd. 

Na een halfuur spelen waren drie van de vierpartijen tien zetten ver en eentje was al bij zet 18: de partij op bord twee van de jarige Pascal. Die was in een wild-west stelling terecht gekomen waarbij hij, helaas, een zet later de beperkte activiteit van een eigen mustang over het hoofd zag, daardoor een stuk verloor en daarmee de partij. 

De tegenstander van Alex, we zijn bij bord drie aangeland, ging zeer rap door zijn tijd heen, een uur voor de eerste veertien zetten. Dat kan dan grosso modo twee dingen beteken: paniek of plan. Uiteindelijk was het geen paniek en moest Alex lijdzaam toezien hoe zijn tegenstander steeds beter in zijn spel kwam. Tussenstand EGS-Eindhoven 0-2

Thomas, op het eerste bord, speelde weer eens een triple S partij (Standaard Strategisch Schuiven) waar niet veel mensen kaas van hebben gegeten. Helaas voor Thomas was zijn tegenstander een kaasliefhebber en kwam hij (Thomas) langzaam steeds slechter te staan, zonder uitzicht op grote verbetering.

Ondertussen speelde Bart een partij waar op enig moment het opgekomen legioen geen cent (meer) voor gaf: een open stelling en geen borstdekking voor de koning anders dan een dubbelpion op de h-lijn. Desalniettemin wist Bart langzaam het initiatief naar zich toe te trekken om via een kleine kwal een echte kwal voor te komen. Deze kwal had flink gemene tentakels en wist een pionnetje naar de overkant te begeleiden, voldoende voor de (enige) winst.

Eindstand EGS A – Eindhoven A 1-3

Omdat er zeven teams in poule C1 zijn speelt ieder team zes van de zeven rondes. Omdat EGS vrij heeft/is in ronde 7, zijn wij nu halverwege de competitie beland. En ondanks twee verlies- en een winstpartij staat EGS nu derde in de poule. De volgende wedstrijd, 12 december uit tegen De Combinatie, zal meer duidelijkheid kunnen verschaffen over de positie in poule C1.

 

11 november 2017 Verslag van Thomas
EGS-HMC: Een thuiswedstrijd in Den Bosch

Het voordeel van spelen in het Bekerteam is dat het zetten van nieuwe records vanwege het lage aantal deelnames van onze club aan de NBSB-beker nogal eenvoudig is. Vrijdag 10 november was het namelijk weer tijd voor de vervolging van onze bekercampagne en wel tegen en in Den Bosch, waarbij we voor het eerst voorbij de tweede ronde zouden kunnen reiken. Voor zover je daar als 20-jarige nostalgisch over kunt worden, wekte de locatie van HMC toch (goede) herinneringen op aan de tijd dat de jongsten in het bekerteam nog jeugdtoernooien speelden. Na een hartelijk ontvangst en het uitwisselen van de opstellingen bleek dat we in den Bosch op papier een team troffen dat van vergelijkbare sterkte was. Onze equipe (Thomas, Rick, Pascal en Robin) zou dus flink aan de bak moeten om hier een resultaat weg te slepen.

Na de poging op een synchroonstart was mislukt schoot de partij van Pascal op bord 3 uit de startblokken. In een opening die door het leven gaat als de Baltische opening won Pascal al gauw vrijwillig een pion en moest er vervolgens onvrijwillig nog eentje bijpakken. Even leek het erop dat de tegenstander van Pascal voor een zetherhaling te gaan door de dame die op pionnenroof was gegaan lastig te blijven vallen. Na echter lang over de stelling te hebben nagedacht besloot zijn tegenstander in volle gambietstijl de zwarte koning onder vuur te gaan nemen. Er kwam een paard vast te zitten op d7 waarna de bunker  rond de zwarte koning enkele zetten later was geslecht en de witte vlag kon worden gehesen: 1-0 voor HMC.

De wereld van de schaakopening is er een met veel curieuze dierennamen. Zo kan een beetje creatieve schaker zich wagen aan openingen als de vos, het nijlpaard, de pinguïn (de variaties op de pinguïn zal ik jullie besparen) en de Sleipnir. De twee zwartspelers op de bovenste borden besloten ook maar eens een grabbel te doen naar een van deze beestachtige openingen. Zo kwam Rick op bord 2 met wit een zwarte Leeuw tegen. Het leverde een interessant gevecht op tussen hem en de hoogst gerate speler van HMC. Hoewel Rick iets meer ruimte had, leek de zwarte stelling solide genoeg om niet voor echte problemen te komen te staan. Met veel stukken op het bord liet Rick zich in op een combinatie waarbij hij een kwaliteit gaf in ruil voor twee pionnen. Hoewel de praktische kansen op het oog wel goed waren, wist zijn tegenstander zijn damevleugelpionnenmeerderheid in beweging te zetten en een paard op d3 te parkeren. Dit bezorgde Rick zoveel hoofdbrekens, dat ook daar binnen afzienbare tijd de grap er wel af was: 2-0.

Op bord 1 had Thomas zich ondertussen teruggetrokken in een egel-stelling, een opstelling die vroeger ook bekend stond als het drie-rijen-systeem om redenen die geen uitleg behoeven. Zoals het vaak gaat in dat soort openingen leunt zwart achterover en hoopt dat hij niet mat gezet wordt of niet wordt weggedrukt door het ruimteoverwicht dat de witten stukken genieten. Het leek er even op alsof Thomas aan de verkeerde kant van de vergelijking terecht zou komen met een paard op g8 een koning op g7 en een groot deel van de witte armada op de koningsvleugel gericht. Naarmate de tijdnood naderde werd de stelling echter troebel en kwamen er allerlei tactische mogelijkheden in de stelling voor beide spelers. In deze zet liet Thomas zich in op een blufzet die goed voor hem uitpakte. Nu moet wel gezegd worden dat de weerlegging verstopt zat in een tijdelijk torenoffer van een paar zetten diep (aldus de computer). Deze blufzet stond Thomas toe om een kwaliteit te winnen zoals in de volgende stelling:

Stelling uit Mostertman-Kools na 31. Le2.

Idealiter zou ik in deze stelling met Pf2+ een aftrekaanval lanceren op de dame, ware het niet dat Hare Majesteit het paard zelf onschadelijk kan maken. Daarom lokken we de koning maar het veld in zodat het idee wel werkt. Dit wordt bewerkstelligd met de zet 31. … – Lxg2+. Dit leidt de volgende geforceerde variant in 32. Kxg2 – Pe3+, 33. Kh3 – Dxh4+, 34. Kxh4 – Pxf1. De crux hier is dat wit noch met de toren (de loper komt ongedekt te staan), noch met de loper (de toren op e1 komt ongedekt te staan) eigenlijk goed kan terugslaan, waardoor Thomas met een kwaliteit meer achterbleef. Hierna konden de torens het karwei konden afmaken in het eindspel: 2-1.

Hoewel de wedstrijd formeel al was verloren als gevolg van wegstreepresultaten, was Robin op dat moment nog druk bezig te proberen een eindspel met een kwaliteit minder te houden. Na een wat vreemd ogende opening waarbij zwart in het Siciliaans een loper op b7 had geplant was de stelling lange tijd in een soort dynamisch evenwicht. Hoewel de details me zijn ontgaan wist de tegenstander van Robin langzaam maar zeker de druk op te voeren en net toen Robin de stelling in wat veiliger vaarwater leek te krijgen liep hij in een gemene val van zijn tegenstander met als gevolg het eindspel met een kwaliteit minder. Hoewel Robin er nog alles aan deed om het tij te keren gaf zijn tegenstander geen krimp meer: 3-1.

Alles in ogenschouw nemend kan niet gezegd worden dat aan de overwinning van HMC iets af te dingen valt. Volgend jaar zal ons bekergezelschap maar weer moeten proberen de tweede ronde door te komen. Ik wil iedereen bedanken die zich dit jaar heeft ingezet voor het Bekerteam en volgend seizoen horen jullie weer van me (over de beker).

4 november 2017 Verslag van Alex
EGS 1 en 2 samen ten onder

EGS 1 en 2 hebben zaterdag een fameus staaltje synchroonschaak ten beste gegeven. Allebei eerst op voorsprong, dan die voorsprong zien veranderen in een achterstand en het op de laatste borden niet goed kunnen maken. En dan ook nog eens allebei uitkomen op 3-5. Je zou er haast trots op zijn, ware het niet dat het wel twee nederlagen zijn. O ja, de ontvangers van de matchpunten waren Eindhoven 2 en De Vughtse Toren 2.

Het goede nieuws bij EGS 1: de terugkeer van Jasper van Dalen in de opstelling. En op karakteristieke wijze zette hij een aanval op die niet helemaal foutloos was, maar wel zo complex dat de tegenstander de oplossingen niet vond: 1-0. Alex van Lanen consolideerde met een eeuwig schaak-remise.

Helaas was dat wel zo’n beetje al het goede nieuws. Ard van Beek en Robin Verhoeven gingen de mist in in gewonnen, of toch op zijn minst duidelijk betere, stellingen. En op het topbord moest Thomas Kools zijn tweede nul op rij slikken.

Aan de resterende drie borden verzandden de partijen in drie remises. Rick van Loy had zijn kenmerkende gooi-en-smijt-stijl ingeruild voor een Bram van Huijgevoort-imitatie van jewelste. Zwakke dubbelpionnen, het loperpaar, een gecentraliseerde koning in het eindspel… het zat allemaal in de fraaie partij. Maar uiteindelijk bleek het plusje niet genoeg voor een zege. Bram van Huijgevoort zelf kwam nooit tot een plusje, maar ook niet tot een min: ook hier een puntendeling. En Bart Plasmans hield nog knap een dame-eindspel met een pion minder in balans, maar daar had het team weinig aan: 3-5 dus.

EGS 2 stond in een mum van tijd 2-0 voor. Frans Leijtens was foutloos tegen de onzichtbaar gebleven achtste Vughtenaar. Nico Dignum kon wel een tegenstander de hand schudden en terwijl sommige clubgenoten nog in hun openingstheorie zaten een tweede keer (om de felicitaties in ontvangst te nemen).

Helaas volgden ook hier de nodige nullen. Ton Krugers, Pieter van der Pluijm, Jasper Kools en Rob van Esch redden het niet. Tussen de bedrijven door deed teamcaptain Bram van de Vrande nog wel wat terug, waarmee het 3-4 werd en alle druk op de schouders van de jongste EGS-er lag. Matthijs Muis speelde een sterke partij en had de gelijkmaker op de slof, maar vond in het woud van varianten helaas niet de winnende. Ook hier 3-5 dus.

En Rob heeft weer fotoos gemaakt..

4 november 2017 Verslag van Alex
Het dappere pionnetje van Erik Hamers; hoe loopt het af? UPDATE: nou zo dus!

Schaakpartijen draaien meestal om dames en torens, en natuurlijk altijd om de koning. De pion staat er zo op het oog vaak maar een beetje bij. Ze worden geruild om ruimte te maken of geofferd omdat ze in de weg staan. Maar soms is het zo’n onopvallend klein pionnetje dat een hoofdrol op kan eisen in een schaakpartij.

Bekend is het voorbeeld van de roemruchte Nederlandse grootmeester en schaakschrijver Jan Hein Donner, die een ode schreef aan een pion op a5. Het pionnetje had de hele partij aan de rand van het bord gestaan, terwijl de strijd (op het oog) in het centrum werd gestreden. Maar uiteindelijk bracht juist dit ‘mooi klein ding’, zoals Donner het noemde, de beslissing in het eindspel van Donners partij tegen wereldtopper Dragoljub Velimirovic.

Dan hebben we het over 1971 en spelers die toentertijd tot de top van de wereld behoorden. Voor Goirlese schakers is anno 2017 het hoogste niveau van Brabant het jachtterrein. En in de Promotieklasse, zoals die competitie heet, speelde Erik Hamers een fraaie partij in de wedstrijd van EGS 1 tegen De Raadsheer 1 uit Zundert. Ook hier was de hoofdrol weggelegd voor een klein pionnetje, op het oog verdwaald achter de vijandelijke linies en ten dode opgeschreven. Tot hij met een verrassende manoeuvre Erik de zege bezorgt. Een partij het naspelen waard.

Erik Hamers (EGS, wit) – Jorrit Havermans (De Raadsheer, zwart)

  1. e4 e6 2. d4 d5 3. e5 c5 4. c3 Pc6 5. Pf3 Ld7 6. Ld3 Tc8 7. O-O cxd4 8. cxd4 Pb4 9. Pc3 Pxd3 10. Dxd3 Pe7 11. Pb5 Pc6 12. Lg5 Db6 13. Tac1 h6 14. Lh4 a6 15. Pd6+ Lxd6 16. exd6

De structuur in de stelling is typerend voor de Franse opening. In grote lijnen moeten beide spelers hier nog op bekend terrein zijn geweest. Met de laatste ruil belandt de witte pion op d6, omgeven door zwarte tegenstanders. Het lijkt op de lange termijn moeilijk te worden voor wit om deze ver opgerukte pion voldoende te verdedigen. Dat is ook de gedachte van zwart, die van het witte pionnetje zijn voornaamste aanvalsdoel maakt. Maar hij komt voor een verrassing te staan.

16… Pa7 17. Da3 Txc1 18. Txc1 Pb5

Zie de stelling in het diagram. Het idee achter de laatste zet van zwart: de dame wordt aangevallen, als wit die dame wegzet kan zwart het pionnetje oppeuzelen. De volgende, beslissende, wending had hij niet aan zien komen. Ziet u hem (zoals Erik) wel? Wit speelt en wint.

UPDATE:

We zullen jullie niet langer in spanning laten. De fraaie slotcombinatie begint met een torenoffer, waarna het pionnetje zijn hoofdrol opeist en de koning naar het fatale veld d7 lokt.

  1. 19. Tc8+ Lxc8 20. d7+ Kxd7 21. De7+

Zwart geeft op. Na 21… Kc6 staat hij mat na 22. Pe5!