23 juli 2017 Verslag van Alex
In memoriam Jos Graafmans

EGS staat stil bij het overlijden van Jos Graafmans. Jos was erelid van onze schaakclub en, met zijn erelidmaatschap erbij, 41 jaar lid. Nooit was iemand langer lid van onze club. De namen van de leden hangen in het café Hof van Holland in Goirle aan de muur. Wekelijks lezen de leden van EGS daardoor de namen van de leden waar bovenaan de naam van het erelid Jos Graafmans prijkt.

In dit In Memoriam wordt alleen terug gekeken op het schaakdeel van zijn leven. Deze periode in de zeventiger jaren was relatief kort maar werd door Jos zeer intensief beleefd. Eind jaren zeventig brak Jos, na vijftien jaar, vrij abrupt met het intensieve schaakleven: of voor honderd procent of helemaal niet was zijn devies.

Jos werd drie keer kampioen bij Rochade en speelde bij Schavo. Uiteindelijk troffen de topspelers van Tilburg e.o. uit die tijd elkaar in het eerste team van Wolstad. Dit team werd kampioen van de NBSB. Op de een en of andere manier lijkt de cirkel rond want EGS werd dit jaar tweede in de hoogste klasse van de NBSB.

Hoewel Jos ook nog Tilburgs kampioen werd en kampioen van EGS in 1978, ligt de betekenis van Jos voor EGS vooral in zijn enthousiasme en gedrevenheid om de jeugd de liefde voor het schaken bij te brengen. Zowel zijn zonen Pascal, René en Michael als vele anderen kregen les van hem. De florerende jeugdafdeling van EGS werd door Jos in het leven geroepen. De diverse spelers die door Jos werden opgeleid spelen nu nog in de vertegenwoordigende teams van EGS. Toernooien werden bezocht en Jos onderkende al op jonge leeftijd de talenten. De huidige Nederlandse kampioen Loek van Wely werd door Jos al op zeer jonge leeftijd gespot als toekomstig kampioen.

Jos Graafmans geeft schaakles.

Ook bracht Jos structuur aan in de vereniging. Toen Jos voor de eerste keer kwam kijken op de schaakclub, was het kaarten na afloop een belangrijk deel van de clubactiviteiten. Voor het schaken werd een heuse binnencompetitie opgezet en er werd voor het eerst meegedaan in de bondscompetitie van de Noord-Brabantse Schaakbond. Jos stimuleerde ook dat er geschaakt werd volgens de regels. Dat bleek eind jaren zeventig heel bijzonder te zijn bij de Goirlese schaakclub.
Jos was een wilskrachtig persoon. Als het niet linksom kon, moest het rechtsom.

Door zijn resultaatgerichtheid en zijn gedrevenheid heeft hij het niet altijd gemakkelijk gemaakt voor zichzelf. In het karakter van Jos was besloten dat hij na een tegenslag altijd terugkwam met nieuwe ideeën, nieuwe plannen. Vindingrijk en flexibel waren sleutelwoorden.

Toen zijn opvolger van de interne competitie opperde dat er ook iets georganiseerd werd, waarbij iedereen een prijs won, kwam Jos met het idee van het gongschaken. Bijna veertig jaar later nog steeds een levende traditie bij EGS.

De laatste keer dat Jos speelde bij EGS was zeven jaar geleden. Leden mochten iemand meenemen. Pascal nam zijn vader mee, zoals zijn vader hem ooit meegenomen had naar EGS.

Jos Graafmans feliciteert Ton Krugers (of andersom?).

Jos is altijd dezelfde prettige en toegankelijke persoon gebleven, zoals de oudere spelers van EGS hem gekend hebben. Voor de latere spelersgeneratie was Jos Graafmans een legende: de grondlegger van de Goirlese schaakclub. Hij heeft in zijn actieve periode EGS genoeg body gegeven om als schaakclub overeind te blijven. De schaakclub bestaat inmiddels 82 jaar. In de lange geschiedenis van EGS is er geen lid dat meer voor de club en het schaken in Goirle betekend heeft dan Jos.
Wij zullen Jos in de toekomst in dankbaarheid blijven gedenken.

Op verzoek van de familie Graafmans het gedicht dat Pascal voorlas tijdens de afscheidsbijeenkomst

Tijdcontrole

Jos Graafmans met Willem Potter.

Tijdcontrole nadert
De aanval verwatert
Tot tempodwang
Overzag
Een goede voortzetting alweer
Gemist
En panisch weten
Luttele minuten
Mij bemeten
Laten zich niet verlengen
Doch
Vrees niet
Ik ga mijn ruimingsoffer brengen
In de partij van mijn leven
De tijd gewist
Mijn klok vergeten
Dan
valt mijn vlag

21 juli 2017 Verslag van Alex
Leiden Chess Tournament: tijd voor de eindsprint

Met 6 rondes (en een rustdag) in de benen is het wel weer eens tijd voor een update over het Leiden Chess Tournament. Na de zesde ronde valt voor Thomas de conclusie te trekken dat het toernooi prima draait. Met een tegenstand van ruim boven de 2300 gemiddeld (2321 om precies te zijn) valt er over zijn score van 2 uit 5 en een bye niet veel te klagen.

In ronde 4 kwam tegen Peter Wilschut (2259) het openingsspel van Thomas niet bepaald van de grond en stond de zwarte stelling van Thomas onder grote druk. Nadat de stelling echter na een grootscheepse afruil in een dame-eindspel met beide een loper was gekomen overspeelde Thomas’ tegenstander zijn hand door met zijn koning het vrije veld in te wandelen, met de volgende voor Thomas (zwart) winnende slotstelling op het bord:
 
Wit heeft hier drie manieren om het schaak op te heffen, maar ze verliezen allemaal groot materiaal. Ik laat het nog even als puzzel voor de lezer liggen waarom alle drie de manieren (Dh4, Kg5, Kg6) groot materiaal verliezen (oplossing aan het eind van dit verslag). Het voordeel/nadeel als je zo per ongeluk wint is alleen dat je in de ronde erna waarschijnlijk nóg sterkere tegenspelers tegenkomt. Zo mocht Thomas in ronde 5 aantreden tegen GM Roeland Pruijssers (2508). Hoewel de partij geen complete walk-over werd, was Pruijssers duidelijk een maatje te groot en kon er een nul worden bijgeteld.

Tenslotte mocht in ronde 6 worden gespeeld tegen het jeugdtalent Marijn den Hartog. In een interessante en messcherpe partij leek Thomas hard op weg naar de winst, tot in vliegende tijdnood (voor beide) de partij werd weggeblunderd. Iedereen die voor EGS is wordt aangeraden even weg te kijken:

Thomas met zwart heeft een vervelende latente dreiging in de vorm van Lh3 met ondekbaar mat, maar de twee verbonden torens van wit zijn nog een stel vervelende klanten. Na Ke6 is er echter weinig aan de hand en de computer geeft de stelling iets beter voor zwart. In een moment van verstandsverbijstering en onder heftige tijdnood werd de koning echter naar e5 gezet. Waarbij Tb5+ de loper en even later ook de partij wint. Een gemiste kans dus, met een TPR van 2134 en nog drie partijen voor de boeg is het toernooi echter zeker nog niet verloren. In de volgende ronde wacht de Noor Brede Andre Larsen Hagen (2082).
Gelukkig hebben we het beste nieuws voor het laatst bewaard. Waar Thomas zich vrij goed handhaaft tussen al dat rating geweld valt hetzelfde minstens ook te zeggen voor Bram van de Vrande. Hij begeeft zich na zes ronden ongeslagen in de subtop met een bijzonder fraaie score van 4 uit 6 tegen ruim 1800 gemiddeld. Na 2 uit 3 te hebben gescoord in de eerste drie rondes (2 remises en een winst partij), werd eenzelfde score daaraan toegevoegd in de vierde t/m de zesde ronde. Dat had zelfs nog een halfje meer kunnen zijn, want in ronde vier had Bram goede kansen in een toreneindspel met een pionnetje meer. De aanknopingspunten in het eindspel waren echter aan zijn zicht onttrokken, waardoor hij maar voor de remise ging. In ronde vijf kwam de partij niet van de grond. Vroege dameruil en even later ruil van beide torens maakten de stelling potremise.
Het vermoeden is dat Bram heeft opgemerkt dat hij in de twee voorgaande rondes in het eindspel net niet de juiste weg wist te vinden. In ronde 6 besloot hij namelijk om zijn tegenstander in het middenspel al muurvast te zetten. Met een mooie combinatie won hij een belangrijke centrumpion en net toen zijn tegenstander die dacht terug te winnen konden de stukken alweer in de doos:

Wit heeft net op e3 met zijn toren een pion teruggewonnen.. denkt hij. Hij dacht dat terugslaan op e3 niet mocht omdat de pion op d4 gepend staat aan de toren op d8 (mat achter de paaltjes). Het probleem is helaas (voor wit) dat slaan op e3 met schaak gebeurt. Toen Brams tegenstander dit zag werd de witte vlag gehesen. Onder analyses staat  de hele partij nog een keer geanalyseerd.
Met deze mooie overscore voor Bram is hij nog volop in de race voor de prijzen in de B-poule, zoals een ratingprijs, de grootste ratingwinst en misschien zelfs een plek in de top van het klassement. De eerste stap daarnaar zal moeten worden gezet met wit tegen Yde van Deutekom (1858). Gezien de rest van het toernooi is een goed resultaat zeker mogelijk. Met deze tussenstand gaan we de eindsprint in, waarvan verslag nog volgt.

Nog even de oplossing van de puzzel. 1.Dh4 wordt gevolgd door 1…-Df5+ 2.Dg5-g6+ 3.Kh6-Be3 4. Dxe3-Dh5# of 3.Kh4-Lf2+ met damewinst. Op 1. Kg6 volgt 1….-Dh7+ met damewinst. Tenslotte werkt 1. Kg5 niet vanwege 1… – Le3+ 2. Kg6/f5- Dh7+ met damewinst.

16 juli 2017 Verslag van Alex
Bram en Thomas op dreef in Leiden

Waar veel schakers voor de zomer de schaakstukken aan de wilgen hebben gehangen, spelen Bram van de Vrande en Thomas Kools in Leiden in het Leiden Chess Tournament. Ondanks de lage plaatsing op grond van rating voor Bram en Thomas (70e van de 84 in de B-groep en 77e van de 77 in de A-groep) respectievelijk moge beiden zich nog op een ongeslagen status beroepen. Iets wat op grond van de tegenstand niet direct zou worden verwacht.
Bram heeft na drie (van de negen) rondes twee punten bij elkaar geschaakt. Een degelijke plusremise met wit in ronde 1 werd opgevolgd door een onvervalste schwindel in ronde 2. In een partij waarin zijn tegenstander bezig was de koningsvleugel tot moes te slaan maakte Bram dankbaar gebruik van de tijdnood van zijn tegenstander door hem pardoes mat te zetten:

In deze stelling speelt Bram met de zwarte stukken en heeft hij te kampen met het probleem dat zijn paard op c5 aangevallen staat. Nu zou Bram het paard kunnen redden door bijvoorbeeld 25. … – Pa4 te spelen, maar Bram speelde heel opportunistisch 25. … – Pd3?!. Nu is deze zet natuurlijk niet correct, maar met een tegenstander in zware tijdnood (2 minuten voor een zet of 17) stelt het wel problemen. Na 26. cxd3 – Dxd4 ontstond te volgende stelling:

In deze stelling greep Brams tegenstander echter flink mis met 27. Le4??, waarna de stukken twee zetten later weer in de doos konden. Het is een leuke oefening voor de lezer om zelf Brams winnende combinatie te reproduceren, de oplossing staat ook aan het eind van het verslag. Na deze bliksemstart met 1.5 uit 2 kwam Bram in ronde 3 voor de tweede keer tot een puntendeling door zijn tegenstander te verrassen met een eeuwig-schaak-wending. Met 2 uit 3 en een TPR van 1975 is dus een goede basis gelegd voor de rest van het toernooi.
Het toernooi van Thomas begon zeker niet zoals hij zelf gehoopt had. Een combinatie van een oneven aantal deelnemers in ronde 1 en het feit dat hij als laatste geplaatst was zorgde ervoor dat in de eerste ronde een handmatige bye werd toegekend. Met dit gratis punt op zak mocht Thomas meteen aan de bak in ronde 2 tegen een heuse Fide meester. In een partij die beide kanten op had kunnen vallen verschoof het stellingsvoordeel langzaam van de FM naar Thomas, maar in het resulterende eindspel met een loper tegen twee pionnen (en allebei een koning, een toren en een pion) werd de weg naar winst door Thomas niet gevonden: remise. En net als je dan denkt alles te hebben gehad, blijkt dat je in de ronde daarna tegen een Internationaal meester mag aantreden.
In de Kan-variant van het Siciliaans gooide Thomas (met zwart) al op zet 6 zijn theorie door elkaar, met als gevolg dat en een speculatief pionoffer gemaakt “moest” worden. Wit had in het vervolg van de partij wel een pion meer, maar die pion manifesteerde zich als een dubbele geïsoleerde c-pion. Thomas wist met hangen en wurgen genoeg druk te ontwikkelen om een toreneindspel met een pion minder af te dwingen. Dankzij de activiteit van Thomas’ toren en de inactiviteit van zijn witte tegenhanger eindigde ook deze partij in een remise, met dit als slotstelling:

Waar Thomas’ toren op a2 de witte c- en a-pion en de toren bezighoudt, terwijl de koningen elkaar moeten tegenhouden zodat ze niet op pionnenroof gaan. Hierdoor is de stelling in een soort dynamisch evenwicht, waarna remise werd overeengekomen.
Met beide EGS’ers op twee uit drie liggen er dus nog volop kansen voor een mooi eindresultaat. In de volgende ronde (4) treedt Bram met zwart aan tegen Kees van ’t Hoff (1798) en mag Thomas proberen met wit Peter Wilschut (2259) het leven (schaaktechnisch) zuur te maken. Over drie rondes volgt weer een update, maar tot die tijd valt het toernooi te volgen op www.leidenchess.com.
Dan heeft de lezer nog de oplossing bij de partij van Bram tegoed: zwart heeft na 27. Le4?? ondekbaar mat in 2 via 27. … – De3+!, 28. Kd1 – Dd2#

12 juli 2017 Verslag van Alex
GOK 2017: Rudolf Kat blijft de familie Kools voor

Met indrukwekkende overmacht is Rudolf Kat de winnaar geworden van het Goirles Open Kampioenschap van 2017. Pas in de laatste ronde liet hij zich het eerste halve punt afhandig maken (een knappe prestatie van Jeroen van de Rijt), maar toen was de GOK-zege al binnen.

De andere twee podiumplekken blijven binnen één familie. Thomas Kools won in de slotronde van Erik Hamers en eindigt daarmee als tweede met 5 uit 7. Zijn jongere broer Jasper demarreerde in de laatste ronde uit het jagende peloton vandaan om met 4,5 uit 7 alleen derde te worden.

Dat had Jasper te danken aan zijn zege op Maarten de Wit, terwijl zijn concurrenten om de derde plek remiseerden: Jeroen tegen Rudolf Kat en Robin Verhoeven tegen Jeroens broer Bastiaan. 

Eindstand GOK 2017

Pos Name                 Gms   W   D   L  Score  B  S   Rtg   TPR  IRtg

  1 Rudolf Kat             7   6   1   0    6,5  1  1  1965  2158  1941

  2 Thomas Kools           7   4   2   1    5,0  0 -1  1934  1946  1926

  3 Jasper Kools           7   4   1   2    4,5  0  1  1571  1754  1545

  4 Robin Verhoeven        7   2   4   1    4,0  1  1  1827  1739  1840

  5 Jeroen van de Rijt     7   2   4   1    4,0 -1 -1  1693  1657  1689

  6 Erik Hamers            7   3   2   2    4,0  2  2  1632  1628  1635

  7 Rick van Loy           6   3   0   3    3,5  0 -1  1871  1627  1895

  8 Bastiaan van de Rijt   7   2   3   2    3,5 -1 -2  1775  1627  1792

  9 Maarten de Wit         7   3   1   3    3,5 -1 -1  1534  1672  1508

10 Bart Plasmans          7   3   0   4    3,0 -1 -2  1672  1507  1705

11 Bram van de Vrande     7   2   2   3    3,0 -1 -1  1439  1510  1429

12 Eddie Franken          7   2   2   3    3,0 -1 -1  1016  1292  1000

13 René van den Bosch     6   1   3   2    2,5 -1 -1  1490  1533  1483

14 Peter Ansems           7   1   3   3    2,5  1  2  1352  1312  1366

15 Pieter Couwenberg      7   1   2   4    2,0  1  1  1609  1336  1647

16 Frans Brock            7   2   0   5    2,0  0  1  1118  1283  1106

17 Rob van Esch           6   0   1   5    1,0  0  1  1213  1013  1245  

9 juli 2017 Verslag van Alex
EGS in de achterhoede tijdens snelschaakteamkampioenschap

De delegatie van EGS is in de achterhoede geëindigd bij het Brabants Kampioenschap snelschaken voor clubteams. In Veldhoven werden Thomas Kools, Robin Verhoeven, Alex van Lanen, Bram van de Vrande en Maarten de Wit 22e. Dat terwijl de EGS-equipe als 16e geplaatst was.

Het zat kortom niet zo mee in de tien partijen (een keer had het team een bye) die EGS speelde. Slechts twee werden er gewonnen. De enige speler met een plus-score was Alex met 4,5 punt (uit acht partijen, iedereen was twee keer reserve). Thomas en Robin scoorden 3 punten, Bram en Maarten kwamen allebei tot een totaal van 2.

Alle feiten en cijfers zijn terug te vinden op de website van de organiserende SV Veldhoven.