17 januari 2018 Verslag van Alex
Schaken in de schaduw van Giri

Nu alweer voor het vierde jaar op rij trokken Pieter Couwenberg en Alex van Lanen (samen met oud EGS-lid Guus Vermeulen) naar Wijk aan Zee om topschakers als Magnus Carlsen en Anish Giri te laten zien hoe je dat nou echt aanpakt, een goeie pot schaken. Of de heren grootmeesters daar iets van mee hebben gekregen, is de vraag. Er stond erg veel publiek in de weg, dat gek genoeg ook nog vooral met de rug naar de Goirlese gladiatoren stond gekeerd, kijkend richting het toptoernooi.

Terwijl er toch ook op de borden van Guus, Pieter en Alex genoeg viel te beleven. Ze speelden ieder een vierkamp met tegenstander van ongeveer gelijk niveau. Pieter schoot in zijn groep als een pijl uit een boog met een fraaie zege dankzij een onweerstaanbaar doorwandelende vrijpion. In ronde 2 kon hij een eindspel met twee pionnen minder niet remise houden, maar in de slotpartij voegde hij met een solide remise nog een half punt aan zijn totaal toe. Goed voor de groepswinst, omdat alle vier de spelers gebroederlijk op 1,5 uit 3 finishten.

Guus won ook zijn groep, al zag het daar na één partij nog niet naar uit. Slordig openingsspel van Guus werd gevolgd door een fraaie staaltje combinatiekunst van zijn opponent en zo was het al snel bekeken. Maar Guus rechtte de rug en combineerde in partij 2 én 3 zelf naar de zege: 2 uit 3 en ook hier gedeelde groepswinst (maar dan met slechts één andere speler).

Alex had vorig jaar ongedeeld zijn groep gewonnen en daarmee promotie ‘verdiend’ naar een poule met spelers die allemaal ruim 100 elo-punten meer hadden meegenomen naar Wijk aan Zee. Zo bezien is de 1,5 punt uit 3 partijen een resultaat waar hij tevreden mee mag zijn. Na een nederlaag in ronde 1 volgde revanche in ronde 2 met een fraaie matcombinatie. De remise uit ronde 3 had met wat meer doortastendheid misschien een vol punt kunnen zijn, maar een kniesoor die daarop let…

O, en zei daar iemand fraaie matcombinatie? Die willen we natuurlijk zien! Nou ok dan: komt ie. Van Lanen-Mohnkern, we komen erin bij zet 27 van wit (Dd7). Alex zit na een partij van vooral tegenhouden en verdedigen met wit tegen een ruïne aan te kijken. In een van zijn trainingsboeken geeft Herman Grooten de lezer als oefening mee om alle stukken weg te denken en puur naar de pionnenstructuur te kijken om zo de stelling te beoordelen. Als je dat hier doet springen je namens wit de tranen in de ogen.

Maar… helemaal hopeloos is het niet, zeker niet nu zwart een paar zetten niet op zijn scherpst is geweest (hij heeft wit de d-lijn cadeau gedaan, waardoor de dame op d7 binnen kon dringen) en nu een fout begaat met 27… b5. (De computer raadt 27… Tfc8 aan met een klein plusje voor zwart in een stelling die voor wit lastig te keepen lijkt als je geen computer bent). Maar in zekere zin is het na b5 meteen beslist in het voordeel van Alex.

Er volgt:

28. cxb5, Dxb5+
29. Kf3, Tfc8

De witte koning staat opmerkelijk genoeg erg veilig achter zijn gemankeerde pionnenstructuur. Nu komt wit aan aanvallen toe, de zwarte dame staat op de tocht en helpt wit met tempo op de zevende rij te komen.

30. Tb1, Dc4
31. Tb7, Tbc7

Na T6c7 neemt wit met schaak op e6 en ruilt af naar een gewonnen eindspel met twee pionnen meer. Maar het is voor zwart altijd nog minder erg dan wat er nu gebeurt.

32. Dd8+, Kf7

En nu (diagram 2) de fraaie beslissende zet:

33. Td7+, Txd7
34. Txd7+

En opgegeven. Na Kg6 is het mat: 35 Dg5!

11 januari 2018 Verslag van Maarten
Regiocompetitie start 2018 met Pieces Galore

Op 4 en 9 januari speelde het regioteam respectievelijk uit in Chaam tegen En Passant (altijd lastig) en thuis tegen Caïssa (nooit makkelijk). Op vele fronten waren er grote verschillen tussen beide ontmoetingen te constateren. Uit & thuis ligt voor de hand, vervolgens  waren er in de Loco Bar in Chaam vier keer zoveel regio- als competitiespelers en in het Hof van Holland waren er meer competitie- dan regiospelers. Vervolgens werd de ene ontmoeting verloren en de andere gewonnen.

In Chaam was het een waar stukken-weggeef-festijn, zes van de acht spelers deden op enig moment een stuk in de aanbieding. De partijen waar dat beide spelers betrof eindigden dan ook in remise en de twee andere partijen kenden een winnaar. Aangezien alle EGS-ers zich onder het zestal bevonden werd er (dus) met 3-1 verloren. Rob verloor vroeg in de wedstrijd en stuk en Bram in het eindspel en konden daardoor opgeven. Ben en Maarten raakten ook ieder een stuk kwijt, maar door het uitbuiten van het mysterieuze begrip “compensatie” en de welwillendheid van de tegenstander om, onder de indruk van deze compensatie, in het eindspel ook een stuk weg te geven, werd het voor beide spelers remise.

De wedstrijd tegen Caïssa kende een enigszins ander verloop. Ben keek al snel naar een stelling waar het gros van de lichte stukken en de dames afgeruild waren, maar waar het lastig manoeuvreren was voor de overgebleven torens vanwege de hinderlijke aanwezigheid van twaalf over het bord verspreid staande pionnen. Desalniettemin kroop Ben met beide torens naar de zevende rij en toen was er geen houden aan: klassiek mat in drie. Tussenstand: 1-0.

Maarten verzeilde in een zwaar symmetrische stelling waar met het verstrijken van de tijd steeds minder perspectief in zat: remise. Tussenstand 1,5-0,5.

Nico liet weer eens een mooi staaltje Divide et Impera zien. Pionnetje voor komen en dan naar een eindspel met wat losse pionnen ter linker- en rechterzijde. De loper van Nico was in deze duidelijk de baas over het paard van zijn tegenstander en daardoor kon uiteindelijk een zijner pionnen ongehinderd naar de overkant. Tussenstand: 2,5-0,5.

Rob speelde een lastige pot. Geconfronteerd met een soort kantelenverdediging op de derde en vierde rij probeerde hij misschien net iets té enthousiast om door de verdediging te breken. Dat kostte een stuk en later toen de aanvalsenergie wat op was ook de partij. Eindstand derhalve: 2,5-1,5, de eerste winstpartij halverwege het regioseizoen.

Het is nu even pauze, maar op 18 april reist EGS af naar Rijen voor de uitwedstrijd tegen Caïssa.

30 december 2017 Verslag van Alex
Niemand wint Schaakcafé, maar Ron de Veen had de meeste punten

Aangezien de traditionele jaarafsluiting van EGS vooral om de gezelligheid draait, kende Schaakcafé Hof van Holland geen winnaar. Of, misschien beter gezegd, geen verliezer.

Maar ja, waar wordt geschaakt (en geschaakt werd er) worden punten gescoord. En waar punten worden gescoord, ontstaat een klassement. En het is ook weer onvriendelijk om de schakers die zo’n goede score hadden hun eervolle vermelding te onthouden. Dus… niet de winnaar van het Schaakcafé, maar wel degene met de meeste punten in de (op papier) sterkste groep: Stukkenjager en oud-GOK-winnaar Ron de Veen. In groep 2 schaakte Bram van de Vrande de meeste punten bijeen. En groep 3 werd gedeeld gewonnen door Henk Renders, Frans Leijtens en de jongste deelnemer van de avond, Matthijs Muis.

Het veld van twintig deelnemers werd verdeeld in drie poules (eentje van 6 spelers en twee van 7). In groep A ging Bart Plasmans als een raket van start met 3 uit 3 terwijl Thomas Kools begon met twee nullen. Maar aan het eind van de avond was Thomas met 5 uit 7 de nummer twee, een half punt achter Ron, en stond Bart nog steeds op 3 punten aan de onderkant van de middenmoot. Tussen hen in hadden zich ook nog Pascal Graafmans en Ruud Licht (4,5) en Guus Vermeulen (4) genesteld. Erik Hamers sloot de rij.

In de B was het vanaf het begin een nek-aan-nekrace, waarbij iedereen her en der wel wat punten liet liggen en de slecht gestarte Bram (1 uit 3) een eindsprint met succes af kon ronden. Al kwam bij zijn laatste twee zeges (contra René van den Bosch en Peter Paul van der Schoot) ook wel wat geluk kijken. Of je kunt ook zeggen: doorzettingsvermogen. Hoe dan ook… uiteindelijk liet Bram met zijn totaal van 5 punten iedereen zijn hielen zien. René en Wim Bressers kwamen tot 4,5, Peter Paul tot 3, Sjeng Houben tot 2,5 en Jasper Kools en Maikel Bloks tot 1,5.

Het zestal in de derde groep bestond naast de drie eerder genoemde winnaars uit drie niet-winnaars: Jaap Touw, Rob van Esch en Thijs Spapens. En dan waren er nog Pieter en Pieter die drie langere partijen spelen, alle drie gewonnen door Couwenberg.

23 december 2017 Verslag van Thomas
Robin Verhoeven oppermachtig op Stukkenjagers kersttoernooi

Zaterdag 23 december gaf een delegatie van vier EGS’ers en één EGS’er in (zwarte) schaapskleren acte de présence op het jaarlijkse kersttoernooi van buurman De Stukkenjagers. Robin Verhoeven, Bram van de Vrande en Ard van Beek kwamen uit in de B-groep (tot 1900), daarnaast speelden Rick van Loy en Thomas Kools in de A-groep. Buiten de gezelligheid wisten de onzen ook nog eens goed tot scoren te komen. Rick en Thomas speelden in de A-groep allebei een degelijk toernooi en lieten met hun scores van respectievelijk 3 en 3.5 uit 7 de ratingklok niet ver uitslaan. 

Hoewel deze resultaten meer dan prima zijn, wist Robin daar nog een schepje bovenop te doen. Hij speelde een ijzersterk toernooi en werd met grote overmacht (qua score en qua spel) ongedeeld toernooiwinnaar met maar liefst 6.5 uit 7. Hiermee moet niet worden afgedaan aan het resultaat van Bram en Ard. Ard schoot ook als een speer uit de startblokken met 3 uit 3, waarna de motor helaas even stokte. Desondanks kon hij met een score van 4.5 punt beslag leggen op een gedeelde zesde plaats. Resteren nog de avonturen van Bram van de Vrande, met veel passie en vuur wist hij zich net als Ard naar 4.5 punt te knokken en won daarmee ook nog eens de ratingprijs onder 1650. Al met al veel tevreden schakers en goede resultaten in Tilburg, een goede generale voor het komend schaakjaar. Oh ja, en voor de liefhebbers van cijfers en tabellen kunnen hier klikken voor de: A-groep en de B-groep

19 december 2017 Verslag van Thomas
EGS A – Combinatie A: Primaprijs

De avondcompetitie is inmiddels over de helft van de speelcyclus en in dat kader is afgelopen dinsdag door EGS A ronde 4 gespeeld. Gastheer waren de spelers van SV De Combinatie uit Asten spelend in gemeenschapshuis “de klepel” (dat toepasselijk naast de kerk(klok) lag). In aanloop naar deze wedstrijd waren één of meerdere matchpunten meer dan welkom, aangezien ons vlaggenschip na ronde 1, waarin verrassend werd gewonnen van HSC A, geen matchpunten meer had binnengehaald. Nu wil het feit alleen dat De Combinatie op papier een van de sterkere clubs is uit onze klasse en dat ze zeker in thuiswedstrijden erg sterke teams willen opstellen. Uiteraard ontmoedigde dat onze vier (op volgorde Thomas, Alex, Bart en Maarten) geenszins, en mooi op tijd kon worden begonnen aan de wedstrijd.

Hoewel zoals verwacht de gemiddelde rating flink uiteenliep (1996 vs 1790), werd vanaf het begin duidelijk dat EGS de huid duur ging verkopen. Thomas kwam in de Caro-Kann tegen Rob Aarts (2120) bij het experimenteren met een (voor hem) nieuwe openingsvariant prima uit de opening. Hij had weliswaar een geïsoleerde pion op d4 staan, maar had daarvoor compensatie met zijn actieve stukken, zoals vaker gebeurt in die variant. Man in vorm Alex kreeg al vroeg in zijn partij tegen Gerard van den Berg (1980) een witte pionnenfront (a4-b4-c4) op zich afgestuurd en zou zijn hoofd er goed bij moeten houden om niet platgedrukt te worden door al dat geweld. Bart mocht met wit aantreden tegen John Loomans (1948) en kreeg na wat geruil een middenspel op het bord waar het de vraag was of Bart’s paard op d5 of zijn tegenstanders loper op de lange diagonaal het sterkere stuk was. Tenslotte leek Maarten gekozen te hebben voor een compacte pionnenstructuur en even later wist hij ook nog eens zijn tegenstander het loperpaar te ontfutselen. Het probleem dat moest worden verholpen is dat zijn stukken nog naar optimale velden moesten worden ontwikkeld.

Alex wist EGS van de nul af te helpen in deze match. Zoals wel vaker dit seizoen gaf hij geen krimp. Hij wist de stelling zodanig te verdedigen dat zijn tegenstander en hijzelf geen heil meer zagen in het eindspel met lichte stukken, remise: 0.5-0.5. Het bleef niet lang stil na dit resultaat. Op bord 1 had Thomas het bord in brand gestoken met een stukoffer, waarvan hij eerst dacht dat het correct was, vervolgens dacht dat het niet correct was, maar waar de computer tenslotte naderhand van zei dat het winnend was. Gebrek aan rekenkracht terzijde, de combinatie van een onontwikkelde damevleugel, wat vervelende matdreigingen en weinig tijd op de klok bij de tegenstander zorgde ervoor dat Thomas nog kon ontsnappen met een remise: 1-1. Terug bij de partij van Bart bleek dat de wedijver tussen de loper en het paard in een remise was geïndigd en daarmee ook de partij 1.5-1.5. Playing captain De Wit was als laatste bezig de eer van EGS te verdedigen en hoewel hij dat met verve deed moest hij lijdzaam toezien hoe zijn tegenstander de duimschroeven steeds meer aandraaide tot uiteindelijk materiaalverlies bijna niet meer te voorkomen was. Uiteindelijk bleek dit ook het geval te zijn en zag Maarten zijn harde werk niet beloond worden: 2.5-1.5.

Zoals de titel al suggereert, verdient het verzet en het spel van EGS A de primaprijs, maar zolang die niet kunnen worden ingeruild voor matchpunten zullen we toch nog maar een keer moeten gaan proberen te winnen om ons te handhaven in de eerste klasse van de avondcompetitie. De volgende kans hiervoor is na de feestdagen rond het einde van januari, dan wordt HMC B ontvangen. Tot die tijd fijne feestdagen!